درباره کتاب از خداحافظی
داستان زندگی نسرین مولا داستان آتش گرفتن و از خاکستر برخاستن است. چون ققنوسی که زیباترین آوازش را در زمان آغازی نوین سر می‌دهد و در پروبال گرفتنی دوباره خاکستر از تن زدوده و رنگین‌کمانی از زیباترین رنگ‌های هستی را به حیاتش می‌بخشد، “جاودانگی”. مگر نه اینکه وقتی روایتگری قصه‌اش را می‌نویسد با ثبت کلمات نامش را جاودانه می‌کند؟
درباره نویسنده
نسرین مولا دهم فروردین 1338 در شیراز به دنیا آمد. از کودکی مدام در خلوت یا با دوستانش، در خیال شخصیت‌های گوناگون برای افراد می‌ساخت و به همبازی‌هایش نقش می‌داد تا با هم بازی کنند. با شروع دوران دبیرستان به تئاتر و شعر علاقمند شد. تا جایی که فروغ فرخزاد، سهراب سپهری به دنیای او رنگ دیگری دادند و در زندگی او ماندگار شدند. خواندن مداوم کتابهایی از نویسنده‌های خوب و بزرگ ایرانی و خارجی بزرگترین لذت هر روزه‌ی زندگی او شدند. در چهل و پنج سالگی به کلاس نویسندگی غزل سرای معروف پیرایه یغمایی رفت و مورد تشویق او برای نوشتن داستان و سرودن شعر به طور جدی شد. در کلاس وی با معرفی و توصیه‌ی خواندن کتاب "شازده احتجاب" هوشنگ گلشیری، به سوررئال علاقه خاصی پیدا کرد و شیفته‌ی این سبک و همچنین نوشته‌های نمادین شد. داستان‌های "منیر و ماه و مراد" مشق‌هایی از این دست‌اند. بعضی از داستان‌های کوتاه و شعرهایش در روزنامه‌های فارسی زبان در سیدنی و تورنتو به چاپ رسیدند. اما اولین کتابش به نام "ترمه رنگی مادر بزرگ" توسط نشر "چهره مهر" به چاپ رسید. کتاب منیر و ماه و مراد نیز که در کمتر از یک ماه به چاپ دوم رسید، اثر دیگر این نویسنده است که در نشر چهره مهر منتشر شده است.
فرزانه –
دو کتاب دیگر هم از این نویسنده خوانده بودم که هر دو سوررئال بودند . به واقع انتظار نداشتم کسی که سوررئال می نویسد اینقدر رئال را روان و جذاب بنویسد. کتاب آنقدر جذاب بود و تعلیق داشت که تمام مدت توی کیفم بود تا در اتوبوس و محل کار هم از فرصت ها برای خواندنش استفاده کنم. بابت چاپ این کتاب بسیار ممنونم.
نسرین –
کتاب اول سوررئال نبود نازنین. از لطف شما و اینکه از کتابها لذت بردید، خوشحال شدم
شادي –
نسرين جان کتاب ارزشمندت به دستم رسید و با تمام مشغله‌ای که داشتم مشتاقانه دو روزه تمومش کردم. کاش این داستان هیجان‌انگیز و پرفراز و نشیب داستان غم‌انگیز زندگی تو عزیز نبود.اگرچه با خوندنش احترامم بهت صدچندان شدن و به دوستی با چنین زن قوی و فهمیده‌ای افتخار میکنم.
نسرین جان تلاش تو برای نگه داشتن زندگیت علیرغم سختي‌ها و دلشکستگي‌هاي متعدد واقعا ستودنی است. من که فکر می کنم اگر با چنین اتفاقاتی مواجه بشم یک لحظه هم نمی تونم به گذشت و بخشش و … فکر کنم. درس های زیادی از بخش بخش و جمله جمله روایت زندگی شما گرفتم. فضا و سبک نوشتار کتاب در عین سادگی و روان بودن هيجان‌انگيزه و قصه به صورتي پرداخته شده که ضمن کشش زياد ذهن خواننده رو در زمان مطالعه و بعدش هم درگير مي‌کنه. اینکه داستان زندگی واقعی و احساساتت در جريان اتفاقات مختلف رو زلال و صادقانه نوشتی خیلی شهامت و جسارت می‌خواد ، باز هم تبریک میگم و منتظر کتاب‌هاي بعديتون هستم
نسرین –
سپاس شادی جان. محبت داری
باید بگم باوجود این که نمی خواست به موضوع و دیالوگ ها فکر کنم، نوشتنش برام خیلی سخت بود. انگار با یه چاقوی تیز زخمای جوش خورده ی خودمو باز می شکافتم. به هرحال ضرب المثلی هست که میگه: زخمی که نکشدت، قوی ترت میکنه
سارا –
کتابی بسیار جذاب که خواننده میتونه هر لحظه رو با نویسنده زندگی کنه. من شخصا بعد از ظهر کتاب رو شروع کردم و تا همه کتاب رو نخوندم نتوانستم کتاب رو زمین بگذارم. در حالیکه متن خیلی ساده و روانی داشت، بسیار حرفه ای نوشته شده بود. ممنون نسرین جان.
فرزانه –
کتاب که رسید دستم بازش که کردم یک تکه مقوا که روی آن اسم کتاب و انتشارات نشر چهره بود از لای برگها سر خورد و افتاد. با خودم گفتم واااای مردم دیگه همه جا تبلیغ میگذارن. خوب بابا کتاب که دستمه از نشر چهره هم خریدم خودم میدونم دیگه.
اما بعد از خوندن چند صفحه که مجبور بودم کتاب رو ببندم و برای کاری برم و دنبال نشان گذاشتن تا صفحه ای که خوانده بودم، می گشتم، تازه متوجه شدم که ای داد اون تکه مقوا تبلیغ نبوده و بلکه بوک مارک بوده. انصافا خلاقیت خوبی بود .
مسیح –
خیلی خوبه که هنوز میشه کتابایی خرید و خوند که روح را صیقل میدن. مرسی از شما و خانم مولا که کتابهایی پر از احساس از ایشان خواندم.
حمیده –
سلام قهرمان. سلامم شیر زن نمونه… کتاب رو مطالعه کردم واقعا اسطوره صبر و مقاومت هستین. بعضی مطالب رو که خوندم واقعا اشکم در اومد که اینهمه فروتن و صادق هستین. بهتون افتخار میکنم دعا میکنم هر چی تو زندگی سختی و ناراحتی کشیدین الهی پای پسرتون خیر و خوشی ببینین و همیشه سلامت و زندگی بر وفق مرادتون باشه واقعا شما یک شیر زن به تمام معنا هستین. و برای ما یک الگوی مادر نمونه.. هم به شما تبریک میگم که از تمام پستی و بلندی های زندگی سربلند بیرون آمدید هم به مزدک جون که چنین مادر محترم و بزرگواری خداوند بهش عطا کرده ایشالا همیشه سایه ی پر مهر و محبتتون بالای سرش باشه وخدا همیشه و در همه حال محافظ و نگهدارتون باشه. دوستتون دارم
Nargis A Mohammed –
دستت طلا نسرين جون واقعا بهترین کتابی بود که تو عمرم خونده بودم واآفربن به شما خانم. موفق وبااراده وقوی واقعا سرگذشتتون تو غربت بهمون کمک میکنه که باید قوی باشیم وبه خاطر عزیزامون از پا نیوفتیم وقوی بمونیم وبااراده جلو بریم ❤️❤️❤️😭😭
نسرین –
سپاس بیکرانم نثار همگی عزیزانی که نظر دادند. این نظرهای مثبت و منفی چراغ راه منند و شناسنامه ی کتابم. ممنونم که وقت گذاشتید و خوشحالتر اینکه راحت باهاش رابطه برقرار کردین.
بیتا –
کتاب از خداحافظی نسرین مولا داستانی هست واقعی از مبارزه دختری نجیب که بدلایلی تصمیم میگیره زندگیش رو تغییر بده و یک تنه با تمام مشکلات مهاجرت و دوری از خانه و خانواده مواجه میشه و با بردباری و صبر و تلاش فراوان ، از یک یک موانع میگذره و با وجود لطمه ای که از نزدیک ترین کسانش میبینه، از زندگی دلسرد نمیشه و آینده جدیدی رو در کشور دیگری برای خودش رقم میزنه
ماجد –
ممنون بابت نشر
ممنون از نویسنده
خیلییییی آموزده
خواننده رو قوی میکنه
شهمات خانم نسرین مولا تو سطر سطر کتاب موج میزنه
قوی بودن رو به رخ میکشه
درایت رو درس میده
واقع بینی رو آموزش میده
کاش یه فیلم ازش ساخته میشد چون خیلیا بهره میبردن
دست بوستونم
مطمئنم این عظمت مادرانه به مزدک عزیز کمک میکنه زندگی خیلی فشنگی داشته باشه
بازم ممنون
شبنم –
از خداحافظی داستان مهاجرت و مهاجرین هست دوستی ها و سو استفاده ها. انسان‌های خاکستری‌تر نگاه دختری با جسارت و جوان و بسیار و شاید بیش از حد متواضع و سرشار از احترام آموخته شده. دختری سرشار از مهر اما کم تجربه به اقتضای سن و نوع زندگی که به دامان فراز و نشیب های میافته که اکر شجاعت ذاتی اش نبود هرگز در این مسیر قدم نمیگذاشت نسرین در این آوارگی ها و نامعلوم ها و ابهام های کشنده پخته میشه برای خودش هدفهای کلاسیکی داره و عزت نفسی که تمامیت او را در مسیر حفظ میکنه و برای او جذابیتی میافرینه که از قضا همون میشه وسیله ای که نسرین در چنگال چیزی به بنام عشق گرفتار میکنه بعد ها معلوم میشه در واقع نسرین خودش را راضی به این عشق کرده.
با هوشیاری غریزی نسرین از همان اول متوجه پرچم های قرمز شخصیت ناپایدار و خودخواه مسعود هست اما با توجه به داستان رهام و اینکه مدل های بهتری سر راه نسرین نیست و درد آوارگی و نامعلومی او خود را به دست این رودخانه می سپارد. و چون همیشه قدرت ساختن از هیچ در او بوده شاید در درونش اطمینان به ساختن یاری راستین از مسعود داست .
اما زندگی به نسرین به تلخی آموخت که نمیتواند کسی رو عوض کند مخصوصا کسی مثل مسعود که شخصیت کلاسیک خود شیفته و مرزی دارد که حتی خبره ترین روانشناس ها هم قادر به تغییر آنها نیستن
اما شجاعت پنهان نسرین و آرمان‌هایی برای خودش همه همیشه داشته از زیر خاکستر بیرون میایند و او را برای همیشه از بندهای سنت که هنوز نسرین با خود میکشید خلاص می‌کنند
از آنجا که این یک داستان واقعی است باید به او برای خصوصیات پرورش داده اش تبریک گفت . از خداحافظی داستان خیلی ها میتونه باشه بخصوص قسمت دوم ولی پایان اون پایان خیلی نیست و قدرتی راستین میخواهد
نسرین –
ماجد گرامی، هر چه دنبال واژه ای گشتم تا بدانید با این حرفها مرا تا کجای آسمان شادی بردید، نیافتمش.
سپاس بیتای عزیز
سپاس شبنم مهربان
سپاس از همگی. خوشحالم که نگرانیم بابت اینکه شاید حوصله بر باشد، بیهوده بود. اگر فقط یک نفر با خواندن این کتاب بداند که باید زمانی که متوجه انتخاب راه اشتباه شد، توقف کند و راهش را کج کند، من بار خود را برده ام.
مونا –
روایت واقعی از داستان مهاجرت یک زن ، شجاعت و جسارت نویسنده در بازگویی ماجراها ، عواطف درونی ، تلخی ها و سختی های مسیر ، تحسین برانگیز است. بی شک کتاب می تواند الهام بخش تمام مهاجران به ویژه زنانی باشد که جهت تحقق آروزهایشان ، همواره صبور ، محکم و پرتلاش گام برمیدارند.
بهمنیار دلدار (خریدار محصول) –
سلام خانم مولا؛ بانوی بزرگوار، فرهیخته و بسیار گرامی.
با افتخار کتاب شما را خواندم. به جرات می‌توانم بگویم تنها کتابی بود که سطر سطر آن را مثل یک شربت که به کام تشنه‌ای فرو می‌ریزد لاجرعه سرکشیدم. اما افسوس که چه شربت تلخی بود…!
سطر سطر کتاب را با استرس، با شوق و حتی گاهی با تلخی فرو دادم و با هر بخش از آن، مثل مادر مرده‌ها اشک ریختم.
کتاب را موقعی می‌خواندم که عزیزی از عزیزانم در خانه، حاضر و شاهد باران اشک‌هایم نباشد.
اذعان دارید دیدن هق هق و گاهی زار زدن‌های یک مرد، در حالی که مرتب با گوشۀ لباس اشک‌هایش را پاک می‌کند، می‌تواند برای خانواده نگران کننده باشد…!
خانم مولا،
با افتخار میگویم از آشنائی با شما به خودم می‌بالم.
شما همیشه برای من مجسمۀ شجاعت، رشادت، گذشت و فداکاری، پاکی و صفای قلب و از همه مهمتر مظهر پاکدامنی و انسانیت بوده‌اید و صد البته با خواندن این کتاب، با خواندن ” از خداحافظی” احترام من به شما تا عرش خدا بالا رفت.
شما نمونۀ یک انسان بزرگ هستید که چون گوهری کمیاب زیر لایه‌هایی ناپیدای زندگی پنهان شده‌اید.
شما باید الگوی راستین مردان و زنان سرزمینم باشید. یک الگوی زنده. که قطعا هستید.
خانم مولا لطفا مواظب خودتان و تمام ارزش‌های انسانی خودتان باشید.
نسرین –
مونای گرامی و جناب بهمن
بینهایت سپاسگزارم برای اینهمه محبت و لطف و عنوانهایی که دلگرمم می کنند و مرهمی بر زخمهای کهنه ام می گذارند.
غزل –
وقتی از خداحافظی را شروع کردم انتظار خواندن یک روایت عادی از فراز و نشیب های زندگی یک مهاجر را داشتم،اما با چیزی روبرو شدم که در بخش هایی مرا میخکوب کرد، در بخش هایی مرا کریاند،جاهایی عصبانی شدم،جاهایی غبطه خوردم و در نهایت با یک مهر آخر چنان مرا میخکوب کرد که نمی توانستم تا ساعت ها از فکر کردن به آن لحظه که بر نسرین گذشته دست بکشم. اغراق نمی کنم که تا ساعت ها درگیر بودم. بی شک داستان نسرین داستانی بسیار جذاب و البته پر از لحظات تلخ و شیرین است.
از خواندنش لذت بردم و به او بالیدم.
نسرین –
سپاس غزل گرامی
Paridokht Azima –
کتابی زیبا، روان و احساسی، حاصل تجربیات شخصی نویسنده در دورانی بسیار حساس و پر هیاهو به دنبال مهاجرتی به یک زندگی و فرهنگی متفاوت در کشوری دیگر، انسان در حین خواندن، کاملا اوضاع را درک می کند، با نویسنده درد می کشد و با او خوشحال می شود. بسیار زیبا و احساسی
دریا (خریدار محصول) –
کتاب رو که دستم گرفتم ، در زیبایی چینش کلمات و شرح تولد یک ققنوس زیبا از خاکستر روزگار غرق شدم .
بابت همه ی زحمتی که در راه نگارش و چاپ این اثر باارزش کشیدین ممنونم
نسرین –
پریدخت عزیز و دریای نازنین
بینهایت ازتون ممنونم که وقت گذاشتید و نظرتونو گفتین. خوشخالم کتاب را دوست داشتسد
ناهید از ملبورن –
کتاب از خداحافظی را با اشتیاق زیاد خوندم
تجربیات واقعی با زبان شیرین که خواننده را به دنبال خود میکشاند ونمونه واقعی از زندگی زنان مقاوم ونستوه در مهاجرت واقعی جالب وخواندنی است برای ایشون ارزوی موفقیت دارم وبرای زنان سرزمینم که چنین الگوهایی دارند
الهام –
كتابى زيبا و خواندنى كه خواندن ان را به تمام زنان ايران زمين توصيه ميكنم . كتاب ،داستان مهاجرت زنى جسور و مهربان أست كه با گفتارى شيرين خاطرات سفرش را بازگو ميكند . بابت نگارش و چاپ اين كتاب بسيار ممنونم.
نسرین –
ناهید گرامی و الهام عزیز، خوشحالم که کتاب را دوست داشتید و براتون تلف کردن وقت نبود.
سهیل –
خانم نسرین مولا از خوانندگان قدیم هستند و از زمانی که مددکار اجتماعی بودم با پرچنان همراه بوده اند. چند صباح قبل لطف کرده و هدیه ای برای نویسنده پرچنان ارسال کردند که آن عبارت بود از سه جلد از کتابها منتشر شده از ایشان بود.
هفته قبل بود که کتاب از خداحافظی را در دست گرفتم و تقریباً در چهار جلسه کتاب را تمام کردم. کتاب خوش خوانی است و پیرامون زندگی نویسنده و مهاجرت و نحوه این هجرت در دهه شصت تا اقامت دایم و ماندگاری در آن سوی آبهای دور است.
با توجه به شاخه برگی که ابتدای داستان به کتاب داده که نشان از هنرمندی نویسنده است، با پایان دور از انتظاری خواننده روبرو میشود. تلخ و گَس.
اما این کتاب را به چند گروه پیشنهاد میدهم از برای خواندن:
نخست: آنها که قصد جدی از برای مهاجرت دارند. چه آنها که تمایل به مهاجرت از طریق قانونی دارند و چه آنها که غیرقانونی اقدام خواهند کرد. سختی هایی که ممکن است انتظارش را نداشته باشید را خواهید شناخت. البته که سختی آن زمان به گمان بیش از اکنون است با توجه به امکان ارتباط گرفتن بسیار راحت تری که این روزها فراهم است.
اینکه مهاجرت ممکن است تغییرات زیادی در باور شما ایجاد کند و باعث انتخاب های نامناسب شما شود را خواهید شناخت و در تصمیم های مهم با دقت بیشتری عمل خواهید کرد
دوم: آنها که مهاجرت کرده‌اند. این کتاب مشوقی است جهت نوشتن داستان خودتان. نوشتن تراپی راهی برای عبور از تنگناهای احوال مهاجرت است.
ای مهاجرین لطفاً بنویسد از خود و احوال مهاجرت تا گنجینه زبان فارسی از این فقری که پیرامون داستان مهاجرت دارد به درآید.
اما نتیجه‌گیری من از این کتاب:
نتیجه‌گیری من مربوط به بطن داستان نمیشود. از خداحافظی نامی برازنده کتاب است. گویی مهاجرت یعنی خداحافظی های بسیار. خداحافظی بیش از نرمال زیستن انسان. شاید اگر روزی نیاز به مهاجرت داشتم باید این کلید واژه را برای خود نگه دارم که تو با خداحافظی های بسیار روبرو خواهی شد و این یعنی در بطن ارتباط انسانی، تلاش وافری میکنی ارتباط میسازی و سپس مجبور، به خاتمه آن میشوی. گویی دکانی را چراغش را روشن میکنی اما مجبوری به دکان و صنفی دگر روی. این آباد و ویران کردن در ارتباط انسانی گویی مهمتر از آن چیزی است که گمان میکردم.
پی نوشت :
این کتاب را من دارم و اگر کسی تمایل داشت اعلام کند به او امانت دهم. تقریباً مسیر شمال تا جنوب تهران را هر روزه میروم و در یکی از ایستگاه های مترو میتوان به روش رُخانه( به قول سرو‌چمان) آن را به خواهنده اش تحویل خواهم داد.
https://t.me/parrchenan
سهیل –
خانم نسرین مولا از خوانندگان قدیم وبلاگ من هستند و از زمانی که مددکار اجتماعی بودم با پرچنان همراه بوده اند. چند صباح قبل لطف کرده و هدیه ای برای نویسنده پرچنان ارسال کردند که آن عبارت بود از سه جلد از کتابها منتشر شده از ایشان بود.
هفته قبل بود که کتاب از خداحافظی را در دست گرفتم و تقریباً در چهار جلسه کتاب را تمام کردم. کتاب خوش خوانی است و پیرامون زندگی نویسنده و مهاجرت و نحوه این هجرت در دهه شصت تا اقامت دایم و ماندگاری در آن سوی آبهای دور است.
با توجه به شاخه برگی که ابتدای داستان به کتاب داده که نشان از هنرمندی نویسنده است، با پایان دور از انتظاری خواننده روبرو میشود. تلخ و گَس.
اما این کتاب را به چند گروه پیشنهاد میدهم از برای خواندن:
نخست: آنها که قصد جدی از برای مهاجرت دارند. چه آنها که تمایل به مهاجرت از طریق قانونی دارند و چه آنها که غیرقانونی اقدام خواهند کرد. سختی هایی که ممکن است انتظارش را نداشته باشید را خواهید شناخت. البته که سختی آن زمان به گمان بیش از اکنون است با توجه به امکان ارتباط گرفتن بسیار راحت تری که این روزها فراهم است.
اینکه مهاجرت ممکن است تغییرات زیادی در باور شما ایجاد کند و باعث انتخاب های نامناسب شما شود را خواهید شناخت و در تصمیم های مهم با دقت بیشتری عمل خواهید کرد
دوم: آنها که مهاجرت کرده‌اند. این کتاب مشوقی است جهت نوشتن داستان خودتان. نوشتن تراپی راهی برای عبور از تنگناهای احوال مهاجرت است.
ای مهاجرین لطفاً بنویسد از خود و احوال مهاجرت تا گنجینه زبان فارسی از این فقری که پیرامون داستان مهاجرت دارد به درآید.
اما نتیجه‌گیری من از این کتاب:
نتیجه‌گیری من مربوط به بطن داستان نمیشود. از خداحافظی نامی برازنده کتاب است. گویی مهاجرت یعنی خداحافظی های بسیار. خداحافظی بیش از نرمال زیستن انسان. شاید اگر روزی نیاز به مهاجرت داشتم باید این کلید واژه را برای خود نگه دارم که تو با خداحافظی های بسیار روبرو خواهی شد و این یعنی در بطن ارتباط انسانی، تلاش وافری میکنی ارتباط میسازی و سپس مجبور، به خاتمه آن میشوی. گویی دکانی را چراغش را روشن میکنی اما مجبوری به دکان و صنفی دگر روی. این آباد و ویران کردن در ارتباط انسانی گویی مهمتر از آن چیزی است که گمان میکردم.
سهیل
مریم –
کتاب بسیار جالب، پرماجرا و در عین حال شوک آوری بود. خیلی مشتاقم که با نویسنده کتاب آشنا بشم و از تجربیات ارزنده ایشان و سرگذشت پر از فراز و نشیب های پیاپی ایشون استفاده کنم و در عین حال هم علاقمند هستم که از سرنوشت افراد دخیل در داستان اطلاع پیدا کنم. این مساله که همه این وقایع کاملا اتفاق افتاده اند و شوک ناشی از خیانت همسر و خواهر نویسنده، همچنان با من مانده. جدا دوست دارم داستان رو از زبان اونها هم بشنوم و دلیل اینکارشون رو بدونم. پیدا کردنشون سخت نباید باشه.
مدیر سایت (خریدار محصول) –
درود بر شما خواننده گرامی از خداحافظی
پاسخ بسیاری از پرسش‌های شما در جلد دوم از خداحافظی داده شده است
به زودی جلد دوم از خداحافظی منتشر میشود
نسرین مولا –
مریم گرامی
با تشکر از وقتی که برای خواندن کتاب کردید، سپاسگزار مهرتون هستم.
چون افراد دیگری هم خواهان جوابهایی بودند جلد دوم را هم با تشویق خانم پورنگ عزیز نوشتم که به زودی به بازار کتاب خواهد آمد. بخصوص که خیلی ها کنجکاو بودند بدانند بعد از جدا شدن از همسرم چه کردم و چطور ادامه دادم بخصوص بعد از آنهمه تلقین او که : تو نمی تونی توی این اجتماع حتی رانندگی یاد بگیری چه خواسته بری باهاشون کار کنی، چطور به زندگیم بدون حمایت دیگری ادامه دادم و پسرمو بزرگ کردم.
دلیل کارهاشونو هم پرسیدم و جوابهاشونو صادقانه براتون نوشتم. هنوز اصل ایمیل های خواهرمو دارم که نشون بده دقیقاً و بدون کم و زیاد کردن همه چیو نقل کردم.
نسرین مولا –
مریم گرامی
با تشکر از وقتی که برای خواندن کتاب گذاشتید، برام جالبه که یک خواننده ی عادی کتاب (اگر هیچ ارتباط مستقیمی با افراد و آدم های کتاب نداشته باشه) بخواد بره سراغ آدمای کتاب و با همشون روبرو بشه. من هیچ خبری از هیچکدوم دیگه ندارم و نمی خوام هم داشته باشم. گاهی بعضیا رو باید تو زندگی استفراغ کرد و من این کار رو کردم و به آرامش رسیدم.
چون افراد دیگری هم خواهان جوابهایی بودند جلد دوم را هم با تشویق خانم پورنگ عزیز نوشتم که به زودی به بازار کتاب خواهد آمد. بخصوص که خیلی ها کنجکاو بودند بدانند بعد از جدا شدن از همسرم چه کردم و چطور ادامه دادم بخصوص بعد از آنهمه تلقین او که : تو نمی تونی توی این اجتماع حتی رانندگی یاد بگیری چه خواسته بری باهاشون کار کنی، چطور به زندگیم بدون حمایت دیگری ادامه دادم و پسرمو بزرگ کردم.
بعد از جریاناتی که در جلد اول خوندید، دلیل کارهاشونو پرسیدم و جوابهاشونو صادقانه براتون نوشتم. هنوز اصل ایمیل های خواهرمو دارم که نشون بده دقیقاً و بدون کم و زیاد کردن همه چیو نقل کردم.
آذر میرزایی –
کتاب از خداحافظی را که هفته گذشته با دستخط و امضای نویسنده عزیز خانم نسرین مولا بدستم رسید همین چند دقیقه پیش تمام کردم. روایتی پر از شهامت دوست داشتن ، امید به زندگی و پروای دل کندن. به نسرین عزیز برای نوشتن این سرگذشت با صداقت کم نظیر و شیوایی کلام تبریک میگویم و خوشحالم که بخت یارم بود و این فرصت نصیبم شد. یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب ، از هر زبان که میشنوم نامکرر است.
نسرین مولا –
خانم میرزایی گرامی. کامنت شما یکی از زیباترین نظراتی بود که برای این کتاب گرفتم. بینهایت سپاسگزارم
فریبا –
بواسطه دریا عزیزم با خانم مولا بسیار بسیار شریف و دوست داشتنی و انسان انسان انسان آشنا شدم و با قلم بسیار روان و شیوایشان روح بزرگوارشان که در کلام بکلام نوشته ها موج می زند
چقدر خوب که می نویسید تا بدانم انسانی ناب ، نگاه و قلبش ، نوید وجود زندگی هنوز هست در برهوت انسانیت !
بسیار روان و صمیمی می نویسید آنقدر که در لحظه لحظه زندگی شریکتان شدم و هنوز ادامه دارد …
همیشه مانا و سلامت باشید
سارا –
من این کتاب و بعنوان هدیه از نویسنده سخاوتمند کتاب گرفتم و ارزش دوچندان برام داره.
کتاب از دو جنبه، جذابیت زیادی برام داشت، اول اینکه، یک داستان واقعی است و نویسنده شجاعت نوشتن از خودش، زخم هاش و نزدیکانش را داره و این شجاعت با انصاف کامل در مورد آدم ها در تمام کتاب مشهوده. آدم هایی که خطای بزرگی انجام دادند، اما شخصیت سیاه ندارند، خاکستری اند و قابل تجسم.
دوم، فضاسازی بسیار کامل و حرفه ای هست که تبحر نویسنده را نشون میده. همه فضاها قابل تجسم هست و بسیار خواننده را به شرایط نزدیک می کنه.
چیزی که به روایت داستان صدمه زده، سرعت زیاد و عدم پرداختن به احساسات راوی در اواخر کتاب- که مهم ترین اتفاقات رو هم شامل میشه- است که احتمالا علتش عمق دردناک اتفاقی هست که افتاده و زنده بودن و واقعی بودن آدم هایی که همچین ضربه ای را زدند.
سرگذشت نسرین عزیز، بدون اغراق همیشه الگوی من در پایداری، باور به خود و تلاش برای زندگی و نگاه به آینده بوده و هست (قبلاً از طریق وبلاگ، آشنایی داشتم).
با تحمل این همه سختی مالی، سخاوتمندی ایشون، بسیار قابل احترام هست.
نسرین –
شما خیلی لطف دارید فر یبا خانم که منو اینچنین می بینید.
خوشحالم از کتابها لذت بردید.
آرزوی متقابل دارم براتون