در مه نشسته بودنقد

در کتاب “در مه نشسته بود” نویسنده پرکار “نسیم خلیلی” به بررسی داستان‌های ابراهیم رهبر پرداخته و همچنین کوشیده تا در این نسخه از شناختنامه‌ی ابراهیم رهبر اندکی به واکاوی زندگی این نویسنده ارزشمند گیلانی بپردازد.

ابراهیم رهبر از اعضای اولیه کانون نویسندگان ایران بوده و معروف است به اینکه مانند هیچ نویسنده دیگری نمی‌نویسد، اما ردپای “بهرام صادقی” در آثارش هویداست.

“نسیم خلیلی” با نوشتن کتاب در “مه نشسته بود” که شناختنامه ابراهیم رهبر است، نوری تابانده به ابراهیم رهبر، به جنگل‌های مه‌گرفته‌ی ذهن نویسنده که داستان‌هایش پُرند از ملال و آه انسان تنها. دود و مه و طبیعت شمال، تصویرهای گرفته و گیرایی که ابراهیم رهبر از شمال در داستان‌هایش ارائه داده کلمه به کلمه توسط نسیم موشکافی و سبک‌وسنگین شده است.

نسیم که به نوعی پژوهشگر نویسنده شاعر است، با تیترهایی شاعرانه از دل آنچه که رهبر قصه‌اش را در داستان‌های کوتاهش روایت نموده، کتاب را به بخش‌هایی با تفسیری انسانی از داستان‌هایی اجتماعی که دغدغه‌مند آدمند تقسیم کرده و به نگارش درآورده است.

نسیم خلیلی با دقت قصه به قصه، داستان به داستان، جمله به جمله نوشته‌های ابراهیم رهبر را درنوردیده و از بین این همه کلمه شالوده‌ای درخشان از آنچه این نویسنده از خلال سال‌ها نوشتن و نشر ارائه کرده را ساخته و به آن پرداخته است.

خواننده در این اثر با ساختار، فرم و محتوایی که جان آثار ابراهیم رهبر دارد، آشنا شده و حتی گاه بدون نیاز به خواندن داستان‌های او به اساس و بنیان آنچه او خواسته روایت کند پی می‌برد. زیرا دکتر نسیم خلیلی با ارجاع به هنگام به داستان‌ها و به کار بردن متون لازم به نقل از ابراهیم رهبر در جای‌جای این شناختنامه خواننده را به خوبی با نوشتار او به دنیایی از مه و دود می‌برد.

دنیای مه‌آلودی که این کلمات آفتاب درخشانش هستند، آفتابی که مه اطراف ابراهیم رهبر را بخار می‌کند و او را در جایگاهی که باید می‌نشاند. نشر چهره مهر تجربه‌ای به‌یادماندنی و سازنده از همکاری با دکتر نسیم خلیلی داشته و دارد؛ از او که انسانی آزاده است با ذهنی درخشان و پربار، ذهنی که برایش آرزوی سال‌ها فروزندگی و روشنگری داریم.